شعر را زندگی کن
→ سفریاتخواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی

رباعیات

از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.

شمارهٔ ۱۶۱شاهی کنم ار بنده خویشم داند←شمارهٔ ۱۶۲بذلی نه که در خانه بماند دیار←شمارهٔ ۱۶۳آن لعبت زرّین کمر سیمین بر←شمارهٔ ۱۶۴سودای توام محرم راز اولیتر←شمارهٔ ۱۶۵ای فتنه ی چشم پر خمارت عبهر←شمارهٔ ۱۶۶آن شاه که شهر علم را آمد در←شمارهٔ ۱۶۷می گفت دهل دوش بهنگام سحر←شمارهٔ ۱۶۸ای لفظ تو چون دیده من گوهربار←شمارهٔ ۱۶۹زلف بت من گفت که در دور قمر←شمارهٔ ۱۷۰عیسی نفسا ز خسته دم باز مگیر←شمارهٔ ۱۷۱ساقی ببر این جامه و آن جام بیار←شمارهٔ ۱۷۲خر را بفروش و کرّه ئی رنگین خر←شمارهٔ ۱۷۳چون بی می پخته خام می‌باشد کار←شمارهٔ ۱۷۴گفتم مگذر گفت ز پیشم بگذر←شمارهٔ ۱۷۵گفتم چو شوم تیغ ترا گفت سپر←شمارهٔ ۱۷۶گفتم که برویت چه کنم گفت نظر←شمارهٔ ۱۷۷گفتم روزم گفت بدین روز مناز←شمارهٔ ۱۷۸ای از لب شیرین تو شوریده شکر←شمارهٔ ۱۷۹ایدل خبر گنج ز ویرانه بپرس←شمارهٔ ۱۸۰سوز جگر شمع ز پروانه بپرس←شمارهٔ ۱۸۱ای از کف دُرپاش تو دریا در جوش←شمارهٔ ۱۸۲آوازه در افکنده سپهر سرکش←شمارهٔ ۱۸۳بی عشق چه ریحان بر عاقل چه حشیش←شمارهٔ ۱۸۴ای لعبت گلرخ می گلرنگ بکش←شمارهٔ ۱۸۵خر کرّه ماده را بآخور درکش←شمارهٔ ۱۸۶پایم که ز آزار نبودی اثرش←شمارهٔ ۱۸۷ای هندوی تیغت بجهانگیری فاش←شمارهٔ ۱۸۸فریاد ز چشم یار و جادو گریش←شمارهٔ ۱۸۹ای کلّ معانی تو از حسن بدیع←شمارهٔ ۱۹۰ای ذات شریفت گهر دُرج شرف←شمارهٔ ۱۹۱ای تیغ تو بگرفت جهان الا زنگ←شمارهٔ ۱۹۲آن فتنه که در سیم نهان دارد سنگ←شمارهٔ ۱۹۳ای ذات تو گلدسته بستان جلال←شمارهٔ ۱۹۴ای صیقلی آینه ی روشن دل←شمارهٔ ۱۹۵دلدار مرا بدلبری نیست عدیل←شمارهٔ ۱۹۶نادیده تمام روی آن ماه چگل←شمارهٔ ۱۹۷کاوس سرادق جلالست جمال←شمارهٔ ۱۹۸بر گلشن روی عالم افروز تو خال←شمارهٔ ۱۹۹ای شعر تو سرمایه ی دیوان کمال←شمارهٔ ۲۰۰ای کلک تو تیز کرده بازار جلال←
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth