→ سفریاتخواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۲۸۱بودی که کسی از تو نشانم دادی←شمارهٔ ۲۸۲روح ملکی ساجد و مسجود توئی←شمارهٔ ۲۸۳ای آنک تو مانی و نمانی بکسی←شمارهٔ ۲۸۴ای پیکرم از مهر مهی ماه نوی←شمارهٔ ۲۸۵بی یار هزار باغ و گلشن بجوی←شمارهٔ ۲۸۶دی صبحدم آن غیرت سرو چمنی←شمارهٔ ۲۸۷می آیم و در بروی من می بندی←شمارهٔ ۲۸۸شرطست دلا کز سر جان برخیزی←شمارهٔ ۲۸۹ای دیده زانوار تو موسی قبسی←شمارهٔ ۲۹۰ای خواجه که سرمایه دین ودادی←شمارهٔ ۲۹۱ای پیک مبارک ز کجا می آئی←شمارهٔ ۲۹۲ای بنده ی درگاه تو هر آزادی←شمارهٔ ۲۹۳تا چند ز مهر مه آن غالیه موی←شمارهٔ ۲۹۴رفت آنک به باغ و راغ کردیمی جای←شمارهٔ ۲۹۵هر چند که در ملک فصاحت میری←شمارهٔ ۲۹۶هر چند که ما را فلک بی سر و پای←شمارهٔ ۲۹۷در حال من از نگاه ازین به نکنی←شمارهٔ ۲۹۸ای غرّه بفضل و خالی از دانائی←شمارهٔ ۲۹۹ای حلقه که هم پای سر اندازانی←شمارهٔ ۳۰۰ای مشک تتار از سر زلفت تاری←شمارهٔ ۳۰۱ای کرده خور از خجلت رخسار تو خوی←شمارهٔ ۳۰۲آن موی میان که تا میان دارد موی←شمارهٔ ۳۰۳در خانه دلم تنگ شد از تنهائی←شمارهٔ ۳۰۴وقتی گرت افتد اتفاق سفری←شمارهٔ ۳۰۵ای شب مگر آن زلف سمن فرسائی←شمارهٔ ۳۰۶آن لعبت نی زن من اگر با ویمی←شمارهٔ ۳۰۷تا چند چو خور بر سر عالم لرزی←شمارهٔ ۳۰۸دیشب صنمی سرو قد شیرازی←
→ صفحهٔ قبل۸ از ۸