→ صفی علیشاهصفی علیشاه
صفی علیشاه
بحرالحقایق
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
بخش ۴۰۱ - مرآت الکوندگر مرآت کون بیخلاف است←بخش ۴۰۲ - مرآت الحضرهبود مرآت حضرت بالعلاین←بخش ۴۰۳ - مرآت الحضرتیندگر مرآت پاک حضرتینت←بخش ۴۰۴ - المسامرهمسامر با اضافه تاست صحبت←بخش ۴۰۵ - مسالک جوامع الاثنیهمسالک از جوامع اثنیه چیست←بخش ۴۰۶ - مستوی الاسم الاعظمدگر از مستوی اسم اعظم←بخش ۴۰۷ - مستند المعرفهدل اندر مستند المعرفه دار←بخش ۴۰۸ - المستهلکبود مستهلک آن فانی بالذات←بخش ۴۰۹ - المسئله الغامضهشنو زان مسئله کوهست غامض←بخش ۴۱۰ - المستریحکسی او مستریح آمد بدلخواه←بخش ۴۱۱ - مشارق الصبحمشارق بالاضافه صبح صادق←بخش ۴۱۲ - مشارق شمس الحقیقهمشارق باز با شمس حقیقت←بخش ۴۱۳ - مشرف‌الضمایردگر مشرف که باشد بالضمایر←بخش ۴۱۴ - المضاهاه بین‌الشئون و الحقایقمضاهات آنکه بر تعیین لایق←بخش ۴۱۵ - المضاهاه بین‌الحضرات والاکوانمضاهات دگر در نص عرفان←بخش ۴۱۶ - المطالعهمطالع با اضافه تاست کاشف←بخش ۴۱۷ - المطلعز مطلع سالکی تا مطلع نیست←بخش ۴۱۸ - معالم اعلام الصفاتمعالم آنچه اعلام الصفات است←بخش ۴۱۹ - المعلم الاول و معلم الملکمعلم اول آدم بر ملک بود←بخش ۴۲۰ - مغرب الشمسببین از مغرب‌الشمس از تفطن←بخش ۴۲۱ - مفتاح سرالقدریکی مفتاح از سر قدر جو←بخش ۴۲۲ - المفتاح الاولبود مفتاح اول در تقاضا←بخش ۴۲۳ - مفرج الاحزان و مفرج‌الکروبمفرح چیست اندر کرب و احزان←بخش ۴۲۴ - المفیضمفیض اسمی است ز اسماء پیمبر←بخش ۴۲۵ - المقاممقام آمد بآثار و لوازم←بخش ۴۲۶ - مقام‌التنزل الربانیمقامی کوست ربانی تنزل←بخش ۴۲۷ - المکانهمکانت منزلی باشد بحاصل←بخش ۴۲۸ - المکرکنم تفسیر مکر از بهر عارف←بخش ۴۲۹ - الملک و الملکوتدیگر ملکوت و ملکت بی‌زیادت←بخش ۴۳۰ - مالک الملکدگر آن مالک الملکت بود حق←بخش ۴۳۱ - ممدالهممممد اندر همم باشد پیمبر←بخش ۴۳۲ - المناصفهمناصف با اضافه تا است انصاف←بخش ۴۳۳ - المنهج الاولشدت گر منهج اول به نیت←بخش ۴۳۴ - منقطع الوحدائیدگر از منقطع وحدانیت طمع←بخش ۴۳۵ - منتهی المعرفهنشان از منتهای معرفت جو←بخش ۴۳۶ - المناسبه الذاتیهمناسب آنکه ذاتیه است بالعین←بخش ۴۳۷ - المهیمونمهیمون از ملایک نوع خاصند←بخش ۴۳۸ - الموتبود گر معنی موتت به نیت←بخش ۴۳۹ - المیزانصفی شاد که بهر با تمیزان←بخش ۴۴۰ - حکایت ابراهیم خاص علیه‌الرحمهشهی کونامش ابراهیم خاص است←