→ مهستی گنجویمهستی گنجوی
مهستی گنجوی
رباعیات مهستی بر اساس پژوهش مهدی دهقان
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۸۱کس چون تو به عقل زندگانی نکند←شمارهٔ ۸۲تا سنبل تو غالیه‌سایی نکند←شمارهٔ ۸۳منگر به زمین، که خاک و آبت بیند←شمارهٔ ۸۴نجار که در پستهٔ او خنده بُود←شمارهٔ ۸۵. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .د←شمارهٔ ۸۶سهمی که مرا دلبر خبّاز دهد←شمارهٔ ۸۷روی تو که مَه را ز خود افزون ننهد←شمارهٔ ۸۸زیبا بت کفشگر چو کفش آراید←شمارهٔ ۸۹چشمم چو به چشم خویش چشم تو بدید←شمارهٔ ۹۰خطت چو بنفشه از گل آورد پدید←شمارهٔ ۹۱گوشم چو حدیث درد چشم تو شنید←شمارهٔ ۹۲جانا تو ز دیده اشک بیهوده مبار←شمارهٔ ۹۳از من صنما قرار مستان آخر←شمارهٔ ۹۴زد لاله پریر در نشابور آذر←شمارهٔ ۹۵اشتربانا چو عزم کردی به سفر←شمارهٔ ۹۶دل داد به دست کودکی ما را باز←شمارهٔ ۹۷از بس که کند زلف تو با روی تو ناز←شمارهٔ ۹۸با لاله‌رخان به باغ، سرو از سر ناز←شمارهٔ ۹۹هر عشوه که داد با من آن مایهٔ ناز←شمارهٔ ۱۰۰دریافتم آخر ز قضا را به شبش←شمارهٔ ۱۰۱در رهگذری فتاده دیدم مستش←شمارهٔ ۱۰۲بنگر تو بدان بنفشه‌زار دلکش←شمارهٔ ۱۰۳گویند که بر دمید از گل، خارش←شمارهٔ ۱۰۴با تب گفتم : رنجه مکن بسیارش←شمارهٔ ۱۰۵آن دیده که دیدن تو بودی کارش←شمارهٔ ۱۰۶زرین دو رُخَم، دو دیده گلگون ز غمش←شمارهٔ ۱۰۷در ره چو بداشتم به سوگندانش←شمارهٔ ۱۰۸آن حُسن و دلال بین و آن مکر و فنش←شمارهٔ ۱۰۹ترکم چو کمان کشید کردم نگهش←شمارهٔ ۱۱۰دارم گه و بیگه ز کِه و مِه، کم و بیش←شمارهٔ ۱۱۱در بستان دوش از غم و از شیون خویش←شمارهٔ ۱۱۲دیدم چو مَه و مهر میان کویش←شمارهٔ ۱۱۳من مهستی‌اَم بر همه خوبان شده طاق←شمارهٔ ۱۱۴من دوش به خواب دیدم ایام وصال←شمارهٔ ۱۱۵زین سان که فتاد هجر در راه ای دل←شمارهٔ ۱۱۶ای رنج و غم تو برده و خوردهٔ دل←شمارهٔ ۱۱۷شد گرد جهان منتشر آوازه ی دل←شمارهٔ ۱۱۸ای آرزوی روان و ای داروی دل←شمارهٔ ۱۱۹ترکی که به رزم و بزم تند آمد و رام←شمارهٔ ۱۲۰ای فتنهٔ خاص و ای بلای دل عام←