خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۵۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سبزه از خاک برآورد سرو لاله دمیدمی گلرنگ بچنگ آرو بنه جام نبید
۲
هر چه داری بده و جام زساقی بستانصرفه آن برد که یوسف بزر و سیم خرید
۳
بنده عشق تو آزاد بود از عالمهر که پیوست بتو از دو جهان جمله برید
۴
سرو کز ناز زدی لاف سر دعوی داشتدید چون قامت تو پای بدامان بکشد
صفحهٔ ۱ از ۴