خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۵۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مطرب نوا بپرده عشاق ساز کردکاز شور در عراق هوای حجاز کرد
۲
برگشته از حجاز سوی میکده بسرزاهد سوی حقیقت میل از مجاز کرد
۳
حل گشت بر حکیم معما زگفتیلعل شکرفشان بتکلم چو باز کرد
۴
عاشق بخواب نیست در چشم اگر به بستکز بهر دید غیر بخود در فراز کرد
صفحهٔ ۱ از ۳