خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۵۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یارش مخوان که شکوه کند از جفای یاریا بر رضای خود نه پسندد رضای یار
۲
گر کار یار حمل کنی بر خطا خطاستباید صواب محض شماری خطای یار
۳
قربان کشند و خوان بنهند از برای دوستما خویشتن بخون بکشیم از برای یار
۴
نام حبیب کس نبرد پیش مدعیحاشا که با رقیب بگویم جفای یار
صفحهٔ ۱ از ۳