خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۵۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای چشم بدان زدیدنت دورظلم است فراق ظلمت و نور
۲
ما چشم بدیگران نداریموقف است نظر بروی منظور
۳
در حشر که نوبت نشور استهنگام بروز حکم و منشور
۴
عاشق برضای دوست طالبزاهد بهوای جنت وحور
صفحهٔ ۱ از ۴