خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۶۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چمن امروز شده از اثر باران خوشمژده ساقی که بود وقت بمیخواران خوش
۲
گفت رندی که بود دل حرم خاص خداکعبه نزدیک شده وقت طلبکاران خوش
۳
زی زلفین تو چشمان ببرند آسان دلدر شب تار بود حالت طراران خوش
۴
سرو زآزادگی خویش ندیده ثمریبنده شوبنده که شد حال گرفتاران خوش
صفحهٔ ۱ از ۳