خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۶۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر کرا خواندی از نکویانشلاجرم نیست عهد و پیمانش
۲
هر که سرو و گلش در ایوانستنرود دل بسوی بستانش
۳
چشم هر کاو بر آن دو ابرو دوختگو بکن سینه وقف پیکانش
۴
مور بگرفت خاتم لعلشآن که بد حشمت سلیمانش
صفحهٔ ۱ از ۳