خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۶۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این چه بلبل که چو گوش کند آوازشغنچه طوطی صفت آید زپی پروازش
۲
نقش او بسته صورتگر و بازش نکشدبا نیاز آمده ام تا کشم از جان بازش
۳
عکس ساقی بدرون داشت نهان باده نابوه که ای جام بلورین کند افشا رازش
۴
بگدائی در میکده سازد درویشکه سلاطین دو عالم بکنند اعزازش
صفحهٔ ۱ از ۳