خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۶۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که سری بسر نهد یارشگو بجان سر او نگهدارش
۲
هر که چون بلبل است طالب گلجای بر دیدگان دهد خارش
۳
هندوئی کاو فتاده در آتشنار گلزار اوست بگذارش
۴
صد چو موسی بطور ارنی گویمرد در آرزوی دیدارش
صفحهٔ ۱ از ۳