خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۶۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم مهجور کی بود خوابشکه بر آبست صبر و پایابش
۲
حاش لله اگر بیارامدآنکه کشتی شکسته سیلابش
۳
نبودش اشتیاق آب بسرماهئی کاوفتد بقلابش
۴
هر که دارد هوای صحبت دوستگو ببر جورها زاصحابش
صفحهٔ ۱ از ۳