خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۶۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رند و مستم دگر نمی‌دانمبیخود استم دگر نمی‌دانم
۲
تا بود نقش تو به کعبه دلبت‌پرستم دگر نمی‌دانم
۳
توبه و عهد ساغری زاهددی شکستم دگر نمی‌دانم
۴
سبحه زرق و رشته زناربرگسستم دگر نمی‌دانم
صفحهٔ ۱ از ۲