خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۶۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
محراب نخواهم خم ابروی تو دارمزُنّار نبندم شکن موی تو دارم
۲
زاهد به حرم نازد و راهب به کلیسامن فارغم از این دو سر کوی تو دارم
۳
گر بت بپرستم من روی تو صنم بسور کعبه ستایم خم گیسوی تو دارم
۴
یک هفته نپایید و به تاراج خزان رفتمی‌گفت گل ار رنگ تو و بوی تو دارم
صفحهٔ ۱ از ۳