خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۶۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا بسرشوری از آن خسرو شیرین دارمکی بشکر دهنان من سر تمکین دارم
۲
دل اگر مرغ نوآموز شد و ناله غریبعجبی نیست که دلدار نوآئین دارم
۳
گرنه از بد عملی بود ندانم از چیستکه پری کشت مرا دیو ببالین دارم
۴
غیر بر جاو بکلی اثر از یار نماندبا دُو ناسور ، به جز ناله چه تسکین دارم
صفحهٔ ۱ از ۴