خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۶۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لاابالی‌وار تا رند و قلندر گشته‌ایمبا همه بی‌کسوتی دارای افسر گشته‌ایم
۲
پیش ساقی در نماز و گرد خُم اندر طوافگوییا از خاک میخانه مخمر گشته‌ایم
۳
خرمن ایمان به باد و سوخته محصول زهدهمدم پیمانه و ساقی و ساغر گشته‌ایم
۴
گوش بربسته ز پند واعظان و ناصِحانهم‌نشین عود و رود و چنگ و مزمر گشته‌ایم
صفحهٔ ۱ از ۳