خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۷۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا در آیینه رویت صنما می‌نگرمکافرم گر به جز از نور خدا می‌نگرم
۲
چشم ظاهر بکنم دیده دل باز کنمتا نگویی به تو از نفس و هوا می‌نگرم
۳
هرچه آید ز تو گر خود همه جور است و جفاهم در آن جور اثر مهر و وفا می‌نگرم
۴
خضر خطت ننماید به من آن چشمه نوشبا وجود لبت از آب بقا می‌نگرم
صفحهٔ ۱ از ۳