خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۷۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خواهی که بخاک ره بمیرمتا روی زپات برنگیرم
۲
از دام تو کی دلم گریزدکز دانه خال ناگزیرم
۳
تا بندی زلف مهوشانممن پند کسی نمی پذیرم
۴
درویش تو و بفقر شامسلطانم و پیش تو فقیرم
صفحهٔ ۱ از ۳