خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۷۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منکه در میکده منزل بود از آغازمشاید ار شیخ بمسجد نکند در بازم
۲
خوش سرانجام تر از من بخرابات مجویکز می ناب سرشتند گل از آغازم
۳
من دل خون شده در دست نگارین دیدمپنجه با ساعد سیمین تو چون اندازم
۴
با شهیدان چو درآیم بقیامت یکرنگداغ عشق تو کند از دگران ممتازم
صفحهٔ ۱ از ۲