خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۷۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شاهد عید از در آمد شد ز دل اندوه بیمساقی گل‌چهره کو مطرب کجایی کو ندیم
۲
بعد از این دل مرده نتوان بود کز لطف هوامردگان را زنده می‌دارد از این جنبش نسیم
۳
همره ما باش تا بنمایمت دیر مغانزاهدا اینست رندان را صراط مستقیم
۴
می‌زند در پرده مطرب نکته توحید رافهم این معنی نخواهد کرد جز ذوق سلیم
صفحهٔ ۱ از ۳