خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۷۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا چه کار بشکر لبان سیم اندامکه گر دعا کنم آید سزای او دشنام
۲
خبر زسوز محبت شود چو پروانهکسی که سوخت سراپای او چو شمع تمام
۳
ملول گشت ملامتگر ار زرندی ماتو شاد باش و میندیش از ملال ملام
صفحهٔ ۱ از ۱