خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۷۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بندم از زلف و خط سلسله مویان زنارتا که شایسته ات آشفته به تکفیر کنم
۲
چیست زنار کمند خم زلف جانانکفر بیشایبه بر عشق تو تفسیر کنم
۳
نه ای عشق بجز دست خدا گر قدرتبقفا گوئی همواره چه تقدیر کنم
۴
خواستم شرح مدیحت زدبیر افلاکگفت جف القلم آشفته چه تحریر کنم
صفحهٔ ۱ از ۱