خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۷۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به کفر زلف آن ترسابچه تا دین و دل دادمصلیب رشته تسبیح زاهد رفته از یادم
۲
مرا زین بستگی بس فخر بر آزادگان باشدمباد آن دم که بگشاید ز رحمت پای، صیادم
۳
نیم خسرو که گر شیرین نباشد شکری جویممقیم بیستون عشق پابرجای فرهادم
۴
ز آب دیده آتش زد به خاکم بخت وارونمشدم چون کوه و هجر تو چو کاهی داد بر بادم
صفحهٔ ۱ از ۱