خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۸۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بگذر از سرخی رنگم که چو لاله در باغداغ دار است دل و چهره زخون رنگینم
۲
شست و شوئی کنم از آب در میخانهتا شوم پاک مگر پاکدلی بگزینم
۳
دامن از گرد تعلق بفشانم چون سروشوم آزاده و دامن زجهان برچینم
۴
بر تو ننگ است جهان لیک بدل جلوه گریتا چه وسعت بود آیا بدل مسکینم
صفحهٔ ۱ از ۳