خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۸۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برآ زجامه نیل ای نگار سیم اندامکه شد مهی که در او بود جشن و عیش حرام
۲
بود ربیع نخستین و ماه عیش و طرببپوش جامه گلگون بدور افکن جام
۳
غزل سرای و نواسنج و بذله گوی و بچمبسوز عود و بزن رود و باده می آشام
۴
می مغانه چه حاجت که خانگی است شراببیار از آن لب و چشمم تو شکر و بادام
صفحهٔ ۱ از ۲