خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۸۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما زآزادگان پادشهیمپادشه را مقیم بارگهیم
۲
ملک گیریم گرچه بی سپهیمتاج بخشیم گرچه بی کلهیم
۳
رشک بر ماه اوج اونبریمماکه با یوسفی چنین بچهیم
۴
سود بر مه کلاه گوشه فقرروشنی بخش آفتاب و مهیم
صفحهٔ ۱ از ۳