خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۸۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ندیدم دشمنان گشته حبیبانفغان از گل دریغ از عندلیبان
۲
نه چندانم کشد هجران احبابکه اندر وصل غوغای رقیبان
۳
تو با اغیار چون بادام توامچو پسته چاک شد ما را گریبان
۴
لب شکرفروشت خان یغماستهمه در کام ما از بی نصیبان
صفحهٔ ۱ از ۳