خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۹۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در شب تاریک هجران جز می روشن مزنجز شهاب آتشین بر جان اهریمن مزن
۲
مطربا چون ساز کردی پرده عشاق راجز نوای راست درهر کوی وهر بزن مزن
۳
سوختی ای برق عالم سوز هر جا حاصلیستتا که گفتت این گدا را شعله بر خرمن مزن
۴
ای مسیحا پاک بندی در فلک برتر خرامخواهی ار عین تجرد را دم از سوزن مزن
صفحهٔ ۱ از ۲