خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۹۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما دردمند عشقیم عطار که دوا کوگمگشتگان راهیم آنخضر ره نما کو
۲
ای کعبه با خرابات داری اگر چه دعویکو آن مقام امن و در مروه ات صفا کو
۳
عهد مرا نپائی بر غیر آختی تیغگیرم وفا نداری ای نازنین جفا کو
۴
نبود اثر زلیلی ناید صدای مجنونگر غافله گذشته پس ناله درا کو
صفحهٔ ۱ از ۳