خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۹۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کمانی سخت تر نبود زابرومگرد ای دل پی پیکان زهر مو
۲
ززلفش دل نگیری بهر کعبهنتابی ره سوی خورشید از ابرو
۳
که خورشید است کاو دارد نه صورتکه کعبه است آنکه او دارد نه گیسو
۴
کبوتروار دل آمد به پروازکه بر خورشید او پر زد پرستو
صفحهٔ ۱ از ۴