خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۰۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمد بگفتار آن لعل دلخواهحل شد معمی الحمدلله
۲
نیکست انجام ایجان ناکامکامشب بکام است آن لعل دلخواه
۳
ببردت زتلبیس از راه ابلیسره رو شود گم از پیر گمراه
۴
از مرکز خاک تا سطح افلاکسوزیم و شوئیم از اشک و از آه
صفحهٔ ۱ از ۳