خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۱۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر زروی نگارین تو پرده برداریدر این دیار دل و دین بجای نگذاری
۲
دلی نشد که ندیده زچشمت آزاریبلی زترک نیاید بجز ستمکاری
۳
ستان بکف زچه صف برزده است مژگانتاگر نه چشم تو راهست قصد خونخواری
۴
کس از خدنگ قضا جان نمیبرد گوئیزابروان تو آموخته کمانداری
صفحهٔ ۱ از ۲