خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۱۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آفت عرصه خاکی و مه افلاکیبا چنین لطف که گوید که ز آب و خاکی
۲
گر کست خواند پریزاد نه چندین عجب استکادمیزاده ندیدیم بدین چالاکی
۳
دام کوته‌نظران چون شدی ای حلقه زلفکه به صید دل صاحب‌نظران فتراکی
۴
مرغ دل می‌تپد از حسرت یک نظره به خونخنک آن سینه که از تیر نظر صد چاکی
صفحهٔ ۱ از ۳