خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۱۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گو چه کم آیدت زسلطانیگر عنان سوی ما بگردانی
۲
شوکت سلطنت نیفزایددل درویش اگر برنجانی
۳
گر دل و دین بباختم چه عجبنیست در عاشقی پشیمانی
۴
نرخ حلوا مگر زیاده شوددامن ار بر مگس نیفشانی
صفحهٔ ۱ از ۳