خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۱۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا کی ای فتنه ایام زپا ننشینیچه بلائی تو که آخر بدعا ننشینی
۲
هر کجا فتنه نشیند چو قیامت برخاستتوئی آن فتنه که تا روز جزا ننشینی
۳
عجبی نیست گر از ما کنی ای سرو کنارپادشاهیتو باین مشت گدا ننشینی
۴
حشمت جم نشود کنم که بموری نگردتا که گفتت که بدرویش سرا ننشینی
صفحهٔ ۱ از ۳