خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۱۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون مهم ای آسمان تو ماه نداریچون خط سبزش چمن گیاه نداری
۲
وه که برآمد زسینه آن جهان سوزآینه رویا خبر زآه نداری
۳
ناوک آهم بماه رفت تو گوئیغیر مه و تیر کس گواه نداری
۴
تا تو چه کردی دلا که از اثر اوره بخرابات و خانقاه نداری
صفحهٔ ۱ از ۳