خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۱۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مه جبینان جهان خاک و تو خود افلاکیدو جهان زهر بکام من و تو تریاکی
۲
ناز اگر هست چمن تو چمن آرا بمثلحسن اگر هست فلک تو فلک الافلاکی
۳
نشئه خیزد زمی و می زعنب آن از تاکتاک از اصل برومند و تو اصل تاکی
۴
گفتمت دل مگر از دیده معنی نگردوه که در وهم نگنجی و پر از ادراکی
صفحهٔ ۱ از ۲