خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۱۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی بیار جامی از آن مایه خوشیتا بیخ غم بسوزم از آن آب آتشی
۲
گر داروی خوشی بقدح باشدت بیارزیرا که دل دیده بدوران آن خوشی
۳
خوش میزنی به پرده تو مطرب نوای عشقچون این نوا کسی نشنیده بدلکشی
۴
ای چشم یار حالت مستیت چون بودچون خون خلق خورده نگاهت بسرخوشی
صفحهٔ ۱ از ۲