خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۲۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشق ز وصل عیش مهنا کند همیما را فراق رنج مهیا کند همی
۲
با دیدگان ز دیدن تو دل به کین همیبا دشمنان ز بیم مدارا کند همی
۳
بلبل که صد هزار گلش هست بر کناردر صحن باغ بهر چه غوغا کند همی
۴
ما شبنم و تو مهر و به دل میل وصل تودیوانه بین مجال تمنا کند همی
صفحهٔ ۱ از ۳