خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۲۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با داورت سخن چه بود روز داورییا خود بخون خلق بهانه چه آوری
۲
گر گیردت که داد ندادی بسلطنتبا اینکه آمدت مه و ماهی بچاکری
۳
پاسخ چه آوری و چه گوئی بمعذرتکانجا نمیخرند زتو ناز و دلبری
۴
می را حلال خوردی و خون زآن حلالترتا بر تو باد هان که زخون جگرخوری
صفحهٔ ۱ از ۳