خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۲۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای شه کون و مکان ای علی عمرانیکه گدایان تو را عار بود سلطانی
۲
دل ما جلوه گه تست نباشد عجبیزآنکه خورشید فزون تابد در ویرانی
۳
توئی ای نور خدا نقطه پرگار وجودکی کجا گنجی در دایره امکانی
۴
جای تو ساحت واجب بهدایت چندیشاید ار جلوه دهی پیش بشر انسانی
صفحهٔ ۱ از ۴