خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۲۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پرده ز رخ کشیدند گل‌های نوبهاریبیجا چرا عنادل دارند بیقراری؟
۲
معشوق چون درآید جلوه‌کنان به بازارعاشق چرا بنالد از درد سوگواری؟
۳
چون باد صبحدم را باشد ز تو پیامیشمع سحر نماید در پاش جانسپاری
۴
لیلای لاله در دشت زد خیمه از سر نازمجنون ابر کرده آغاز اشکباری
صفحهٔ ۱ از ۳