خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۲۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مگر ای عشق سر پرسش عشاق ندارییا که داری و نظر بر من مشتاق نداری
۲
ای که زآهنگ مخالف روی از راه به مجلسراستی آگهی از نغمه عشاق نداری
۳
نه گمانم که شبی روز شود در همه عمرگر تو چون خور نظری بر همه آفاق نداری
۴
چون تویی چشمه خورشید جهان شد ز تو روشناز چه بر ساحت عاشق سر اشراق نداری
صفحهٔ ۱ از ۳