خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من از میانه برون، یار در کنار مراحجاب عشق چه شد، پرده ای بیار مرا
۲
غرور صف شکنی داشتم، چه دانستمشکست می دهد این گونه یک سوار مرا
۳
فروگرفته ز بس جوش گریه ام بی توبرآمد ابر ز دامن چو کوهسار مرا
۴
چه سود چوب گل ای دوستان که شور جنونز هر بهار فزون است این بهار مرا
صفحهٔ ۱ از ۳