خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۱۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لاله را با روی او تاب قدح نوشی کجاستسرو را با قد او سامان همدوشی کجاست
۲
منع ناصح پرده ی رسوایی ما کی شودشعله ی عریان ما را تاب خس پوشی کجاست
۳
شعله ی شوقش چو مومم در گداز آورده استسازگارم نیست یاد او، فراموشی کجاست
۴
چون خر طنبور نتوان زیر بار نغمه رفتمطربی ما بی دماغان [را] چو خاموشی کجاست
صفحهٔ ۱ از ۲