خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۱۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما را نه سر گل، نه تمنای گلاب استدر مجلس مستان، عرق فتنه شراب است
۲
ویرانه ی ما رونق میخانه شکسته ستتا صورت دیوار درو مست و خراب است
۳
در هند عجب نیست گر از باده گذشتیمیاران همه رنجش طلب و می شکراب است
۴
در میکده کس خرقه ی سالوس نگیرداین جنس تو صوفی به در صومعه باب است
صفحهٔ ۱ از ۳