خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۱۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خزان ببین که چمن را چگونه جان داده ستبهار رفته و جا را به این خزان داده ست
۲
ز برگ های خزان هر نهال شاخ زری ستچه کیمیاست که طالع به باغبان داده ست
۳
شده ست ساقی هنگامه ی چمن، بلبلبه شاخسار، می از جام آشیان داده ست
۴
خزان شکفتگی از حد ببرد، پنداریکه باغبان به چمن آب زعفران داده ست
صفحهٔ ۱ از ۲