خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۱۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کجا موافق طبع تو ای خردمند استشراب ما که به تلخی چو خون فرزند است
۲
چه نسبت است به لاف بلندپروازیمرا که بال و پرم همچو تیر پیوند است
۳
درازی شب هجران ز حد گذشت، مگرگلوی مرغ سحر همچو نی پر از بند است؟
۴
ببین چه بر سر یعقوب آمد از یوسفوفا مجوی ز معشوق اگرچه فرزند است
صفحهٔ ۱ از ۲