خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۱۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم از یاد چشم گلرخان راه خرابات استسرم از شور و غوغا چون گذرگاه خرابات است
۲
ز فیض عام باشد گر فلک راهی درو داردنپنداری که از دیوار کوتاه خرابات است
۳
ز خاطر رفت عزم کعبه تا میخانه را دیدمرهی کز راه دل را می برد، راه خرابات است
۴
بود اعجاز در اصلاح دل ها دختر رز راولی چون نوبت ما می رسد داه خرابات است
صفحهٔ ۱ از ۲